Ekzistonte një dëshirë e madhe për të rivendosur bashkimin politik si ne kohën e Perandorisë Romake që u simbolizua me Perandorinë e Shenjtë Romake. U quajt e shenjtë për përkushtimin e saj ndaj krishterimit. Kurse emërtimi romake u lidh me synimin për të rikthyer “epokën e lavdishme të Perandorisë Romake”

Arritja e këtyre synimeve u kushtëzuan nga marrëdhëniet ndërmjet autoritetit shtetëror të përfaqësuar nga mbreti dhe atij të papës.

Kurorëzimi i mbretit nga Kisha shënoi forcimin e autoritetit papal. Kjo sepse sanksionimi i të drejtës (legjitimitetit) të mbretit për të qeverisur “kalonte” nëpërmjet Kishës papale.

Pepini pranoi që të kurorëzohej si mbret nga papa.